Op een koude herfstachtige gure dag worden we warm ontvangen in het OBG om een zondagmiddagconcert te verzorgen. We verzamelen ons in de ontvangst kamer. De koffie en thee staat al op ons te wachten. De blauwe sjaals worden uitgedeeld.
De aula loopt ondertussen aardig vol. Ook de koorleden beginnen hun plaats op het podium te zoeken. Waar zitten de sopranen, waar de alten, waar is mijn tekstboekje???
Om 14.30 heeft iedereen zijn plaats gevonden. De zaal is vol. Er zijn heel wat stoelen aangesleept. We kunnen beginnen.
Na 3 kwartier is er een korte pauze. We moeten even onze kelen smeren. Hiervoor staat in de ontvangstkamer een grote koelkast vol met heerlijke gekoelde drankjes. Er is volop keus. Ieder vindt er zijn eigen voorkeurs drankje. De gasten in de zaal zijn erg enthousiast. Er wordt om onze gegevens gevraagd. Helaas hebben we geen flyers bij ons. Emiel geeft het op een papiertje mee.
Na de pauze is er een prachtige interactie met het publiek. Er wordt gedanst, mede gasten worden gestimuleerd om mee te zingen, wat dan ook volop gebeurd. Een van de gasten wil wel solo zingen maar dan moet het wel over Amsterdam gaan . Het wordt AAN DE AMSTERDAMSE GRACHTEN. Het programma loopt al een half uur uit.
Aan alles komt een eind, Ook aan deze gezellige warme middag. Als dank krijgt Emiel een nekmassage in plaats van bloemen. Wij een daverend applaus.
Een fotoalbum staat op pagina koorleden.